1 rok temu

Historia strojów kąpielowych – od nagości przez wiktoriańskie płaszcze aż po bikini

Jak to się stało, że od wielowarstwowych bufiastych sukien przeszliśmy do sznureczka z trójkącikiem?

bikini-0

Mało który produkt współczesności przeszedł tak drastyczne zmiany jak kobiecy strój kąpielowy.

Pierwsze materiały na temat stosowania specjalnego stroju do pływania pochodzą z IV w n.e., z jednej z sycylijskich budowli Villa Roma, gdzie można znaleźć pierwsze przedstawienia kobiet w czymś, co dzisiaj bez problemu zidentyfikowalibyśmy jako stroje kąpielowe.

Kobiety przedstawione na ściennej mozaice występują w dwuczęściowych kostiumach przypominających bikini, które zakrywają pośladki i biust. Biorąc pod uwagę istnienie w Imperium Rzymskim systemu publicznych łaźni oraz wiele przykładów ceramiki i rzeźby prezentujących bez skrępowania nagie postaci fakt, że kobiet zostały „ocenzurowane” powinien wydawać się wręcz czymś dziwnym. Byś może to tylko fantazja artysty, być może wpływ nowej wiary – chrześcijaństwa, które zaczęło rozprzestrzeniać się do tego czasu po Imperium.

"Bikini girls" mosaic found by archeological excavation of the ancient Roman villa near Piazza Armerina in Sicily Read more: http://www.smithsonianmag.com/arts-culture/how-bathing-suits-went-from-two-pieces-to-long-gowns-and-back-134926264/#wrfLlxYe9TGXYHH6.99 Give the gift of Smithsonian magazine for only $12! http://bit.ly/1cGUiGv Follow us: @SmithsonianMag on Twitter

Rzymska mozaika przedstawiająca kobiety w bikini znaleziona w willi w pobliżu Piazza Armerina na Sycylii.

Niestety aż do XVII wieku następuje dziura – nie mamy wiedzy o strojach do kąpieli – prawdopodobnie ludzie wchodzili do wody nago lub przywdziani w jakieś fragmenty bielizny.

Wzmianki o kobiecym stroju przeznaczonym do pływania pojawiają się ponownie w XVII wieku.

Dopiero w 1687 roku anielska podróżniczka Celia Fiennes opisała coś to nazwać można kostiumem kąpielowym, typowym dla kobiety w tamtym czasie:

„panie wybierają się do kąpieli w stroju wykonanym z cienkiego żółtego płótna, który jest duży, sztywny i z obszernymi rękawami, jak strój pastora, woda wypełniając kostium powoduje, że materiał unosi się nie przylega do ciała, co nadaje paniom gorszego kształtu niż ich naturalny. Panowie mają kalesony i kitle z długimi rękawami”.

10191362_bathing-machines-of-the-19th-century_t77b81e76

“Syreny z Brighton”, William Heath (1795 – 1840), powstał około 1829.

Płaszcze kąpielowe jak nazywano je w XVIII wieku, były używane w czasie publicznych kąpieli będących zabiegami higienicznym lub leczniczymi.

XIX-wiek to skromny początek plażowej mody.

Ówcześni krawcy musieli uporać się z rosnącą popularnością wypoczynku nad wodą oraz postępującymi zmianami społecznymi, które do przestrzeni publicznej powoli zaczęły wpuszczać również kobiety (wcześniej mężczyźni kąpali się w jeziorach i rzekach nago). Konieczne stało się znalezienie stroju, w którym obie płcie mogłyby swobodnie czuć się korzystając z wodnych atrakcji.

W XIX i XX wieku skromność przeważała nad formą i funkcją. Kobiety ubierały do wody w długie suknie wykonane z tkaniny, czasami kilku warstwowe, które nie stawałyby się przezroczyste po zanurzeniu. Aby zapobiec unoszenia się odzieży niektóre kobiety doszywały sobie ponoć ołowiane ciężarki do rąbka sukien.

Z czasem jednak coraz bardziej emancypujące się kobiety sięgnęły po kolejny zarezerwowany dotychczas tylko dla panów temat – sporty wodne. Długie spódnice z rękawami nie były zbyt praktyczne pod kątem pływania. Dlatego pierwsze pływaczki zakładały po prostu cyrkowy trykot. Za publicznie pojawianie się w takim stroju pływaczka Annette Kellerman, została aresztowana w 1907 roku.

kelerman

Annette Kellerman

Z czasem zaakceptowano nowy styl, dbając jednak o odpowiednią “niegorszącą” długość nogawek.

rare-retro-beach-photos-59781

rare-retro-beach-photos-10877

rare-retro-beach-photos-24441

rare-retro-beach-photos-27277

rare-retro-beach-photos-30012

rare-retro-beach-photos-30264

rare-retro-beach-photos-31325

rare-retro-beach-photos-36556

rare-retro-beach-photos-40914

rare-retro-beach-photos-46213

rare-retro-beach-photos-55505
rare-retro-beach-photos-80762

1915 roku mała szwalnia w Jantzen wchodzi na nowy grunt wprowadzając na rynek „strój kąpielowy” wykonany z wełny, stając się oficjalnym wynalazcą terminu „kostium kąpielowy”. 

Kilka lat później firma prezentuje logo z kobietą w czerwonym kostiumie.  Czerwona nurkująca dziewczyna stała się ogromnie popularnym obrazem i wyniosła firmę na wyżyny, komercjalizując postępującą emancypację kobiet.

Jantzen logo, 1920

Jantzen logo, 1920

Jednak nawet nurkując dziewczyna okazała się być purytańska w obliczu projektu przedstawionego przez francuza Louisa Réarda, który w 1946 roku zaprezentował światu pierwsze bikini.

Twórca chciał aby jego projekt był tak samo wybuchowy jak eksplozje atomowe dokonywane na atolu o tej samej nazwie. Efekt faktycznie był mocny, przez kolejną dekadę mało kto decydował się na przywdzianie takiego skąpego stroju. Popularność przyszła wraz ruchami kontrkulturowymi i rewolucją seksualną.

Micheline Bernardini pierwsza modelka reklamująca kostiumy bikini, 1946.

Micheline Bernardini pierwsza modelka reklamująca kostiumy bikini, 1946.

Globalna moda na plażowanie to lata ’50-te XX wieku.

Pierwsze kroki w branży stawiało zaledwie kilka amerykańskich firm. Produkowały kostiumy w niewielkim zakresie wzorów, kolorów i materiałów. Potem już poszło lawinowo.

Vintage swimwear from the 40’s and 50’s

W latach ’60-tych na modę coraz większy wpływ zaczęła mieć młodzież, a wzorem stała się młodzieńcza, idealna sylwetka, chętnie prezentowana w bikini.

Kostium kąpielowy i przyodziana w niego kobieta stały się obrazem kultowym za sprawą aktorki i modelki Farrah Fawcett, której słynny wizerunek w czerwonym, jednoczęściowym stroju sprzedano w 1975 roku 12 milionów razy. Gwiazda „Aniołków Charliego” występując w swoim stała się ucieleśnieniem zwykłej amerykańskiej dziewczyny spędzającej miło czas na plaży.

kostium-kapielowy

Farrah Fawcett

Dzisiaj obecnych mamy już szeroką gamę produktów przystosowanych w zależności od potrzeb i funkcji.

Odważne bikini, po prostu stringi, stroje do pływania, kostiumy retro z podniesionym stanem, koszulki chroniące przed promieniowaniem UV a nawet burkini – czyli połączenie burki i bikini dla gorliwych muzułmanek.

Burkini. Zdjęcie REX/Shutterstock

Burkini. Zdjęcie REX/Shutterstock

Jednym z ciekawych projektów, który jednak nie przyjął się praktycznie nigdzie na świecie jest projekt monokini Rudiego Gernreicha, strój skradający się z obficie zabudowanych majtek i.. dwóch paseczków idących do ramion…

Monokini projektu Rudi Gernreicha.

Monokini projektu Rudi Gernreicha.

Każda kobieta może wybrać coś dla siebie.